bathorn

bathorn

De historische betekenis van Bathorn is verbonden met een duister hoofdstuk uit de Duitse geschiedenis. Want de veenkolonie in het graafschap Bentheim werd tijdens de periode van het nationaal-socialisme uitgebouwd tot »rijkswerkkamp«. Er staat nu nog een gebouw van het voormalig oorlogs- en strafgevangenenkamp Bathorn: het oude trafostation aan de ingang.
Sinds 1935 werden in Bathorn eerst dienstplichtige jonge mannen voor een half jaar ingezet voor bodemcultivering en landwinning. Vanaf 1939 werden er echter uitsluitend krijgsgevangenen geïnterneerd in de barakkenkampen. Getuigen berichten van een mensonwaardige behandeling van de gevangenen, die met weinig voeding zeer zwaar werk moesten doen. In de regio Emsland en het graafschap Bentheim waren er in totaal 17 van zulke kampen. Tot 1940 werden daarin naar schatting 100.000 en tot 1945 nog eens 70.000 mannen gevangen gezet. Vooral Russische krijgsgevangenen werden ruw behandeld. Velen van hen vonden er de dood.
Na het einde van de oorlog kozen leden van een uit Silezië verdreven piëtistische broedergemeente heel bewust de barakken van het voormalige bijkamp Alexisdorf als thuis. Na dit gebaar en als verwijzing naar de Boven-Silezische plaats Gnadenfeld heeft de plaatselijke kerkleiding deze nederzetting »Neugnadenfeld« genoemd.